OI ITAΛΙΚΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΕ

Μέχρι το καλοκαίρι του 2015 οι σχέσεις της Ιταλίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και με την Ένωση βελτιώνονταν διότι καί τα οικονομικά στοιχεία της βελτιώνονταν επίσης.

Η Οικονομία αναπτύχθηκε κατά 0.8% το 2015 ,η ανεργία έπεσε στο 11.3% και το 2016 φαινόταν ακόμη καλλίτερο με ανάπτυξη 2.5% και έλλειμμα 2.4% ,εντός των ορίων της Κομμισιόν. Σε αυτό βέβαια βοήθησαν τόσο η ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ όσο και η χαμηλή τιμή του πετρελαίου. Πάντως μέχρι πρόσφατα η Ιταλική Οικονομία βελτιώνονταν.

Όμως ξαφνικά ο χαρισματικός Πρωθυπουργός της Ιταλίας Ρέντζι άρχισε να δυστροπεί και να ασκεί έντονη κριτική τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και ιδιαίτερα στην Γερμανία.

Τρεις ειναι οι κύριοι λόγοι της σύγκρουσης ,το προσφυγικό ,η ενέργεια και οι προβληματικές Τράπεζες ,πίσω όμως απο αυτά κρύβεται η διαφωνία γιά την λιτότητα και την Ηγεμονία εντός ΕΕ της Γερμανίας.

Στο προσφυγικό η Ιταλία αισθάνθηκε ότι παρ’όλο που είναι σύνοριακή χώρα της Ευρώπης οι αποφάσεις λήφθηκαν έν απουσία της,κυρίως με την συνάντηση Μέρκελ με Ερντογαν και Νταβούτογλου. Εκεί αποφασίστηκε η ενίσχυση της Τουρκίας με τρία δις Ευρώ ,σημαντικό μέρος των όποίων,πάνω απο 200 εκατομμύρια Ευρώ πρέπει να πληρώσει η Ιταλία,η οποία αρχικά το αρνήθηκε και μετά από έντονες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις όπου εδέχθη υποχώρηση της ΕΕ σε άλλα θέματα,τελικά πρόσφατα συμφώνησε.

Το δεύτερο μείζον θέμα ειναι η Ενέργεια. Η Ιταλία δυσφόρησα διότι οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας είχαν σαν αποτέλεσμα η ΕΕ να ακυρώσει τον South Stream και έτσι η Ιταλία να εξαρτάται από την αναξιόπιστη διαδρομή μέσω Ουκρανίας,ενώ η ΕΕ επέτρεψε την κατασκευή του North Stream γιά να τροφοδοτείται ασφαλώς η Γερμανία. Οι κυρώσεις προς την Ρωσία έπληξαν την εύθραυστη Οικονομία της Ιταλίας ενώ αντιθέτως η Γερμανία παρουσίασε το τεράστιο πλεόνασμα εξωτερικού εμπορίου 8%.

Το τρίτο θέμα είναι οι Ιταλικές Τραπεζες και τα κόκκινα δάνεια που έχουν φτάσει πάνω από 200 δις Ευρώ . Οι Ιταλοί γνωρίζουν ότι ίδια και χειρότερη είναι η κατάσταση στις Γερμανικές Τράπεζες καί αφού μέχρι τώρα δεν έχουν κάνει bad bank οπως έκανε η Ελλάδα και η Ιταλία ,και εκβιάζουν την ΕΕ γιά πολύ γενναιόδωρους όρους γιά την δημιουργία της γνωρίζοντας ότι η ΕΕ είναι υποχρεωμένη να συμβιβαστεί σε αυτό το ζήτημα.

Η δυσανασχέτηση της Ιταλίας πάει πέρα από αυτά. Η Ιταλία ,οπως όλος καί ο Νότος έχει κουραστεί με την λιτότητα που έχει επιβάλει η Γερμανία γιά πολύ καιρό ενώ δεν ζητείται η άποψη της Ιταλίας. Η πρόσφατη συνάντηση Μέρκελ- Ολάντ ενόχλησε πολύ τον Ρέντζι ο οποίος δήλωσε:

«Δεν ειναι Ευρωπαϊκή Στρατηγική να μιλά η Angela με τον Francois και τον Junker και εγώ να τα μαθαίνω απο τον Τύπο»

Μίλησε με πολλή,πειθώ για την ανάγκη διατήρησης της Ευρώπης των Ανθρώπων και όχι ένα άψυχο λογιστήριο και προειδοποίησε ότι αλλοιώς η Ευρώπη θα καταρεύσει.

Επειδή στό,θέμα των προσφύγων δέχτηκε κριτική από την ΕΕ όπως η Ελλάδα ,χωρίς να της δοθει βοήθεια ,η Ιταλία θέτει θέμα της Ευρώπης που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των 28 χωρών και όχι μόνο της Γερμανίας και των δορυφόρων της.

Είναι φανερό ότι η Ιταλία δεν μπορεί,να αγνοηθεί όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία διότι είναι άλλης τάξεως μεγέθους και πολιτικό-οικονομικού βάρους.

Αυτό μαζί με την δήλωση του Ολάντ ότι η χώρα του βρίσκεται έν πολέμω και δεν θα τηρήσει την δημοσιονομική πειθαρχία,μαζί μέ την κατάσταση στην Ισπανία και Πορτογαλία δημιουργεί ακόμη μεγαλλίτερες εντάσεις στις ήδη διαταραγμένες Ευρωπαικές ισορροπίες.

Η Ευρώπη σήμερα έχει χωριστεί σε τρία κυρίως τμήματα.

Οι ανατολικές χώρες οπως π.χ. Η Πολωνία και οι Βαλτικές αμέσως μετά την Ουκρανική κρίση εγκατέλειψαν πολιτικά την Ευρώπη όταν διαπίστωσαν ότι η κυρίως η Γερμανία αλλά και άλλες ευρωπαικές χώρες δεν είχαν ούτε την δύναμη ούτε την θέληση να τις προστατεύσουν απέναντι στην Ρωσία,έχοντας ακόμη νωπές τις Σοβιετικές τους μνήμες και ετέθησαν κάτω από την αμυντική ομπρέλα της Αμερικής από την οποία προμηθεύονται πλέον και τον εξοπλισμό τους καί αποδέχονται την εκπαίδευση τους να γίνεται απο τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ.

Οι Νότιες χώρες εφαρμόζοντας μιά πολιτική λιτότητας επι μακρόν ,δεν βλέπουντην προοπτική ανάπτυξης. Ακόμη καί η Φινλανδία πού τήρησε επιμελώς όλα τα μέτρα λιτότητας βρίσκεται κοντά στην οικονομικη χρεωκοπία,σύμφωνα με δήλωση τού Πρωθυπουργού της.

Το τρίτο τμήμα είναι η σκληρή Βόρεια Ευρώπη,κυρίως της Γερμανίας και μερικών γύρω της χωρών που επιμένει στην διατήρηση της παρούσας Οικονομικής πολιτικής.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον η Βρετανία διαπραγματεύεται την παραμονή της στην Ευρώπη ζητώντας διαφορετικούς για αυτήν κανόνες στον οικονομικό ,τραπεζικό και κοινωνικό τομείς. Η ΕΕ θα το αποδεχθεί.

Η ισχύς κάθε κράτους είναι το μόνο πλέον μέτρο που επιρρεάζει την ΕΕ. Η συλλογικότητα καί η αλληλοστήριξη χάνουν το νόημα τους.

Με την προβολή του εθνικού συμφέροντος δεν δένει η Ευρώπη. Όλοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει. Μια πανευρωπαϊκή μεγάλη σειρά Δημοσίων αρχικά Επενδύσεων που θα έχουν ανταπόδοση έστω καί μεσοπρόθεσμα χρηματοδοτούμενη από την ΕΚΤ είναι μόνο η αρχή.

Μια ευρύτερη συννενόηση ώστε να κατανοούνται τα προβλήματα καί των αδυνάτων χωρών σε θέματα οπως για παράδειγμα το προσφυγικό ειναι το μόνο που εξασφαλίζει συνοχή . Η Ευρωπαϊκή συνοχή είναι τόσο αναγκαία για την Γερμανία όσο καί γιά την Μαλτα.

Είναι η ώρα των Πολιτικών και όχι των Λογιστών.

Share

Αφήστε μια απάντηση