ΤΟΥΡΚΙΑ, Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Το μετεκλογικό τοπίο στην Τουρκία απογοήτευσε τον Ερντογαν καί τους οπαδούς του,σίγουρα όμως δεν σημαίνει το τέλος του όπως πολλοί έσπευσαν να εκτιμήσουν. Σημαίνει όμως μία σειρά αλλαγών που θα μετασχηματίσουν πάλι την Τουρκία.
Όσοι θεωρούν ότι τελείωσε ο Ερντογαν βιάζονται. Ο Ερντογάν πέρασε το ζενίθ της πολιτικής του σταδιοδρομίας,απέχει όμως ακόμα πολύ απο την Δύση της.
Το επίτευγμα του Ερντογάν είναι η τοποθέτηση του πολιτικού του λόγου εκεί που είναι η εστία όλων των κατοίκων της Τουρκίας,στον Ισλαμισμό τον οποίο οι κεμαλικές δυνάμεις αγνοούσαν στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν ένα λαϊκό Τουρκικό κράτος κατά τα Δυτικά πρότυπα. Ο Ερντογάν, αντιλαμβανόμενος ότι ποτέ δεν θα ήταν ισότιμος με την Ευρώπη ,αρνήθηκε την Δύση στο σύνολο της ,στρεφόμενος ακόμη καί εναντίον του Ισραηλ παρά τα κοινά τους γεωπολιτικά/οικονομικά συμφέροντα.
Η ταχύτητα με την οποία αυτό υιοθετήθηκε απο τον Λαό ,ανεξάρτητα εθνοτικής προέλευσης απέδειξε την ορθότητα της επιλογής του. Αυτό συνδυαζόμενο με τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις καί το άνοιγμα προς την Ανατολη,έφερε την οικονομική ευημερία που τον ισχυροποίησε καί άντεξε σειρά επιθέσεων,απο τους κεμαλιστές Στρατηγούς έως τους ισλαμιστές τοι Γκιουλέν. Σκάνδαλα ,αμφισβητήσεις καί απειλές τα ξεπέρασε όλα μέχρι τώρα διότι ήταν πάντα πιό μπροστά από τους αντιπάλους του ,παρέχοντας στον Λαό ένα επιτυχημένο μίγμα οικονομικής ανόδου,πολιτιστικής στήριξης των παραδοσιακών ηθών καί εθίμων του Λαού καί υπόσχεση ισότητας στο κουρδικό στοιχείο που είναι το 20% του πληθυσμού . Οταν η ελπίδα αυτή χάθηκε από τους Κούρδους τότε αρχισε καί η φθορά του Ερντογαν.
Ο Ερντογάν έκανε δυναμικά ανοίγματα στό Ιρακινό Κουρδισταν του οποίου εδωσε πολιτική στήριξη καί οικονομική ανάσα με τον μέσω Τουρκίας αγωγό που έδωσε έξοδο στο Κουρδικό πετρέλαιο στις διεθνείς αγορές καί με την βοήθεια της ΜΙΤ ήρθε σε κάποια συνεννόηση με το ΡΚΚ.
Το συντηρητικό καί θρησκευόμενο μέρος της Κουρδικής κοινωνίας ,που είναι μεγάλο ,συντάχθηκε αρχικά με τον Ερντογάν. Η απώλεια αυτών των ψηφοφόρων του τώρα εστοίχισε την εκλογική ήττα του.
Το λάθος του ήταν απλό αλλά μεγάλο. Αγνόησε το γεγονός ότι το θρησκευόμενο συντηρητικό μέρος της Κουρδικής κοινωνίας ψήφιζε Ερντογαν αφ ενός μεν λογω ισλαμισμού,αφ ετέρου όμως διότι επίστευαν ότι θα συμμετείχαν στην αυξανόμενη εθνική ευημερία. Οταν είδαν ότι η ευημερία στο μεγαλλίτερο μέρος της αναπτυσσόταν στην Δυτική καί Κεντρική Τουρκία και ήσαν αμέτοχοι πήγαν στο Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών(HDP) που παρουσίασε επίσης μία αριστερή φιλελεύθερη τάση που προσέλκυσε γυναικείο πληθυσμό αλλά καί ετερόκλητες μειονότητες καί εφτασε το 13%.
Ο δεύτερος αλλά σημαντικός λόγος που πολλοί Κουρδοι έπαψαν να στηρίζουν τον Ερντογάν είναι η στήριξη που αυτός και το κόμμα του παρείχε στον εχθρό τους ,το Ισλαμικό Κράτος.
Παρά τα 6.5 εκατομμύρια ψηφοφόρων που έχασε το κόμμα του Ερντογάν μπορεί ακόμη να πείσει καί να εξαγοράσει τους είκοσι βουλευτές που χρειάζεται γιά να κάνει Κυβέρνηση. Το πλέον ενδιαφέρον ερώτημα όμως ειναι τι θα συμβεί με την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.
Η Εξωτερική πολιτική της Τουρκίας έχει το σκέλος της ενεργειακής σχέσης της Τουρκίας ως λεωφόρου αγωγων υδρογονανθράκων από την Ρωσία καί τα παρακάσπια κράτη προς την Δύση. Αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει γιατί υπάρχει ευρύτερη συναίνεση γιά αυτή την πολιτική εντός Τουρκίας.
Το δεύτερο σκέλος της Εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας αφορά την Συρία,το Ισλαμικό Κράτος καί τό Κουρδιστάν καί εμπλέκει όλη την Μέση Ανατολή καί την Δύση.
Η Τουρκία πρόσφατα μπήκε στην Συμμαχία Σαουδική Αραβία-Κατάρ-Τουρκία ,που προξένεψε το Κατάρ καί σκοπό έχει την ανατροπή του Άσσαντ. Η Συμμαχία αυτη στηρίζει ανταρτικές ομάδες εντός της Συρίας που είναι παρακλάδια της Αλ-Καϊντα.
Υπάρχει όμως καί κάτι σοβαρότερο. Η Τουρκία ενισχύει με οπλισμό καί εφόδια καί με ελεύθερη διέλευση μαχητών το Ισλαμικό κράτος της Συρίας καί τού Ιράκ. Μέχρι καί ηλεκτρικό ρεύμα δίνουν από την Τουρκία στην Συριακή πόλη Τελ Αμπγιάντ που κατέχει το Ισλαμικό Κράτος καί πολιορκούν οι Κούρδοι.
Η επίθεση εναντίον του Άσσαντ θα συνεχιστεί όχι μόνο λόγω των γεωστρατηγικών βλέψεων του Ερντογάν αλλά επισης για να συνεχίσουν να ρέουν άφθονα προς την Τουρκία τα Σαουδαραβικά πετροδολάρια καί αυτα των εμιράτων του Κόλπου. Είναι όμως πολύ πιθανό να μετριαστεί η ένταση της γιατί μέρος των ψήφων που έχασε ο Ερντογαν οφείλεται στην αντί-Συριακή του πολιτική.
Ομως το Ισλαμικό Κράτος καί οι Κούρδοι είναι εχθροί και η δηλωμένη πλεον αντιπαλότητα των Κούρδων προς τον Ερντογάν θα αυξηθεί. Θα αυξηθεί επίσης η ενόχληση του Ιράν καί της Χεζμπολλά με άγνωστες αλλά όχι ευχάριστες συνέπειες.
Με το Ισλαμικό Κράτος οι Τούρκοι ήδη επωάζουν το αυγό του φιδιού. 5000 Τούρκοι μαχητές μάχονται ήδη στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους. Πρόσφατα το Ισλαμικό Κράτος άνοιξε ιστοσελίδα στην τουρκική γλώσσα καί εκπέμπει την προπαγάνδα του προς την Τουρκία της οποίας το Ισλαμικό συναίσθημα έχει ήδη οξύνει ο Ερντογαν. Είναι προφανές ότι η Τουρκία μπήκε στο ιδεολογικό στόχαστρο του Ισλαμικού Κράτους.
Το κουρδικό δεν είναι μικρότερος πονοκέφαλος γιά την Τουρκία. Το τουρκικό Κουρδισταν ,που ήδη οξύνει πάλι την αντιπαλότητα του με το Τουρκικό Κράτος,έχει ισχυρές ενδείξεις πετρελαίκου υπεδάφους,όπως αρχικά αποκάλυψαν οι Ρώσοι καί όπως ήδη έχει συζητηθεί μεταξύ σοβαρών Δυτικών εταιρειών. Οι Τούρκοι για προφανείς λόγους δεν επιθυμούν να εξερευνήσουν αυτο το πετρελαικό δυναμικό. Η Δύση,οπως απεδείχθη με την ενθάρρυνση της απόσχισης του Ιρακινού Κουρδισταν , είναι έτοιμη να το κάνει.
Οι παράμετροι είναι πολλες γιά να μην στραβώσει κάτι. Ίσως η κατασταση υπερβαίνει ακόμη καί την ικανότατη Τουρκική Διπλωματία.

 

Share

Αφήστε μια απάντηση