ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΡΟΛΟΥ

H Τουρκια ειναι η σπουδαιότερη χωρα της περιοχής. Εχει πληθυσμό 76 εκατομμυρίων,η Οικονομια της ανήκει στις 20 μεγαλλιτερες του Κοσμου,εχει τον μεγαλλιτερο και ισχυρότερο στρατό της περιοχής, γεφυρώνει δυο ηπείρους,ειναι σταυροδρόμι των πολιτισμών και της Ενέργειας και ειναι ταυτόχρονα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ισλαμικής Διάσκεψης.

Ο κ. Ερντογαν ειναι η χαρισματική προσωπικότητα,υπό την διακυβέρνηση του οποίου αναπτύχθηκε πολύ η Οικονομια,απέκτησαν φωνή οι μάζες της Ανατολιας,μεχρι πρόσφατα ειχε ηρεμήσει το Κουρδικό και έπαυσε το άγος των Στρατηγών που ,με το πρόσχημα του Κεμαλισμού ,ανέτρεπε συχνά τις δημοκρατικά εκλεγμένες Κυβερνήσεις της Χώρας.

Πως η Χωρα αυτη σήμερα εχει κατορθώσει να μην εχει καμια άξια λόγου φιλική Χωρα και απο «Μηδενικά προβλήματα με τους Γείτονες» να εχει «Μηδενικούς Γείτονες» σύμφωνα με έκφραση Τούρκου δημοσιογράφου ειναι άξιο μελέτης.

Η κατάσταση φάνηκε στις αρχαιρεσιες για την εκλογή προσωρινού μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ,θέση που η Τουρκια ειχε και προ πενταετίας.

Η απώλεια της θέσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πείσμονα τοποθέτηση του κ. Ερντογαν εναντίον του Ασσαντ, στην θεώρηση του Ισλαμικου Κρατους ως σιωπηλού του εταίρου οταν τωρα όλοι οι παράγοντες το θεωρούν μείζονα απειλή και στον ηγεμονισμό του έναντι των Αραβικών Χωρών. Η Τουρκια μεσα σε αυτη την συγκυρία εχει φροντίσει να καταστήσει μεγάλους ή μικρούς εχθρούς της ολα τα Αραβικά Κράτη,το Ιραν, την Ρωσια,την Κινα τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, να εχει απομακρύνει την Ευρωπαικη Ενωση,να οξύνει τις σχέσεις της με την Ελλάδα και να παρενοχλήσει στην Κύπρο τις γεωτρήσεις της αμερικανικής Noble Energy,της γαλλικής Total και της ιταλικής ΕΝΙ, που και οι τρεις εχουν άμεση πρόσβαση στις κυβερνήσεις των Κρατών τους ,πέραν της σοβαρής όχλησης με πολεμικά σκάφη του Ισραήλ το οποιο δεν αστειεύεται σε τέτοια θέματα.

Οπως έγραψε η Ελ Παϊς » το σημαντικό στον ΟΗΕ δεν ειναι να έχεις πολλούς φίλους αλλα λίγους εχθρούς.»

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΗ

Η παρουσα δεινή θέση της Τουρκιας οφείλεται στους ακόλουθους κυρίους παράγοντες:

  • Την επιμονή της για κατάργηση του Ασσαντ και την δημιουργία κράτους Συριακου που θα ειναι ουσιαστικά υποτελές στην Τουρκια.
  • Τον νέο-Οθωμανισμό της που επιθυμει να κυριαρχήσει στην Μεση Ανατολη,τον Καύκασο και οπου αλλου,φτάνοντας σε σημείο να στειλη την αρμάδα Μπαρμπαρος στο Πακιστάν και στην Κινα και να κανει τον περίπλου της Αφρικής επισκεπτόμενη όλες τις Χώρες και διακηρύσσοντας επισήμως οτι ειναι μια απο τις 10 παγκόσμιες θαλάσσιες δυνάμεις.
  • Την επιθυμία της να κυριαρχήσει στον Σουνιτικο κόσμο ως νέο Χαλιφάτο ενάντια στην Σαουδικη Αραβια.
  • Την στενή σχεση του κ. Ερντογαν με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους που ειναι απόβλητοι στα Αραβικά κράτη και ο ίδιος τους βλέπει σαν ιδεολογικούς του αδελφούς και τους οποίους η φαντασία του κ. Νταβούτογλου τους ήθελε να εγκαθίστανται απο την Τυνισια έως την Γάζα.
  • Στην αντίθεση της με τις ΗΠΑ στην δημιουργία Κουρδικού Κρατους
  • Στη μυστική συνεργασία με το Ισλαμικο Κρατος,ενώ θεωρητικά ανήκει στον συνασπισμό εναντίον του,που δημιούργησαν οι ΗΠΑ.

Το πρόβλημα της Τουρκιας ειναι ο μαξιμαλισμούς των στόχων της και η υπερτίμηση των δυνατοτήτων της και του ειδικού της βάρους στην διεθνή αρένα.

Με προσεκτική επιλογή και εύκαμπτη διπλωματία μπορούσε να επιτύχει ορισμένους στόχους συμπλέοντας με αλλες δυνάμεις. Ετσι οπως κινείται χάνει ερείσματα παντού,οπως για παράδειγμα:

 

ΤΟΥΡΚΙΑ και ΣΥΡΙΑ

 

Η φράση του κ. Ερντογαν ,να φύγει ο Ασσαντ και η επομενη Κυβερνηση της Συριας να εκλεγεί με ελεύθερες δημοκρατικές εκλογές ,ξενίζει όποιον την ακούει και γνωρίζει τα πράγματα . Η Συρια δεν εχει στη ιστορια της ούτε μια μέρα δημοκρατικής διακυβέρνησης ούτε η Συρια ειναι ομοιογενής εθνοτικά,θρησκευτικά ή πολιτισμικά χωρα. Η άποψη αυτη του κ. Ερντογαν ακούγεται στραβά απο την διεθνή διπλωματία.

Ο πραγματικός λογος ειναι άλλος. Αν φύγει ο Ασσαντ ,στην εξουσία θα έλθουν οι Σουνιτες στους οποίους ο κ. Ερντογαν θα προσφέρει την βοήθεια του μαζί με την Ηγεμονία του επ’αυτων,και μαζί τους ευελπιστεί να λύσει το Κουρδικό πρόβλημα του ,βάζοντας τους Σουνιτες Συρους να σφάξουν τους Κούρδους Συρους διοτι το Συροκουρδικό PYD ειναι το φυτώριο του ΡΚΚ .

Ταυτοχρονα με την επικράτηση των Σουνιτων στην Συρια ελπίζει οτι ετσι θα εξελιχθεί ο ίδιος σε επικυρίαρχο της ευρύτερης περιοχής αφου θα ελέγχει και την ευημερία Συριας και Ιρακ ελέγχοντας τα νερά των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη.

Για να εχει και τον στρατιωτικό έλεγχο της κατάστασης εκπαιδεύει τους Συρους Τουρκμενους τους οποίους σκοπεύει να καταστήσει τα δικά του Τάγματα Εφόδου μαζί με διακριτική βοήθεια απο τον Τουρκικό Στρατό.

Παρατηρώντας την στενή σχεση του με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους ,ειναι προφανές το είδος της διακυβέρνησης που επιθυμει για την Συρια που ομως ειναι αντίθετο με την επιθυμία όλων των Αραβικών Χωρών ,των ΗΠΑ και της ΕΕ για να μην αναφερθούμε στο Ισραήλ και το Ιραν.

Η επιθυμία του αυτη ειναι απίθανο να συμβεί οταν ακομη και ΗΠΑ ,Ρωσια,Ιράν και Χεζμπολά εχουν όλοι συμφωνήσει οτι η οποια αλλαγή του καθεστώτος Ασσαντ,ακομη και χωρίς τον Ασσαντ,θα κρατήσει άθικτο όλο τον κρατικο μηχανισμό Ασσαντ-Μπααθ και αυτο ειναι το ρεαλιστικό γιατι αλλοιως η Συρια θα θρυμματιστεί σε κρατίδια. Εξ αλλου οι Αμερικανοι εχουν καταλάβει οτι το τιμημα που πληρώνουν τωρα στο Ιρακ με το Ισλαμικο Κρατος οφείλεται και στο οτι διέλυσαν το Μπααθ του Ιρακ με την πτώση του Σανταμ Χουσεΐν.

Η επιθυμία της Τουρκιας για «no fly zone» στη Συρια απορρίπτεται απο Μόσχα και Τεχεράνη αλλα και απο τις ΗΠΑ γιατι αυτη ακριβώς η λωρίδα των 30 χλμ νοτια απο τς Τουρκικά σύνορα εγγυάται την πρόσβαση του μελλοντικού Κουρδικού Κρατους και των αγωγών πετρελαίων του στη Μεσόγειο χωρίς να εξαρτάται απο την Τουρκια. Αυτη ειναι και η αξία της πόλεως Κομπανί που βρίσκεται στο μέσο αυτής της λωρίδας .

Ήδη ο μιντιακός μηχανισμός λειτουργεί εναντίον Τουρκιας. Ακομη και την σφαγή των Ασσυρίων χριστιανών που εγινε απο τους Οθωμανούς μαζί με τις σφαγές Αρμενίων και Ποντίων παρουσιάζουν τωρα τα Διεθνή ΜΜΕ.

Η Συρια με τα μεγαλα κοιτάσματα αεριου που διαθέτει στο υπέδαφος της δεν προκειται να αφεθεί λεία στην Τουρκια.

 

ΤΟΥΡΚΙΑ και ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

 

Το οξύτερο ζήτημα τωρα ειναι η μυστική/φανερή συνεργασία της Τουρκιας με το Ισλαμικο Κρατος. Πέραν της γνωστής βοήθειας της Τουρκιας προς αυτο,ενα πρόσφατο γεγονός φώτισε την Τουρκική διπροσωπία. Προ τριών εβδομάδων η Αμερκανίδα δημοσιογράφος Σερένα Σιμ δολοφονήθηκε στην Τουρκια διοτι θα απεκάλυπτε το πως η Τουρκια επιτρέπει στους Τζιχαντιστες που πολιορκούν το Κομπανί να περνούν απο τα εδάφη της.

Τωρα μια ανεξάρτητη ομάδα δημοσιογράφων κατάφερε να βιντεοσκοπήσει την Τουρκική Αστυνομία και τον Στρατό να συνεργάζονται με τους Τζιχαντιστες του Ισλαμικου Κρατους και το ανάρτησε στο διαδύκτιο.

Αυτών ερμηνεύει την, εστω και διστακτική,άδεια προς λίγους Κούρδους Πεσμεργκα να διέλθουν απο Τουρκικά εδάφη για να ενισχύσουν το Κομπανί. Οι Τούρκοι προσπαθούν να αποσείσουν την κατηγορία της συνέργειας με το Ισλαμικο Κρατος για την σφαγή των Κούρδων ,ομως τα γεγονότα τους προδίδουν.

 

 

Η ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

 

Με σειρά κακών χειρισμών,η Τουρκια χάνει το ενα μετα το άλλο τα στηρίγματα της. Μετα την απώλεια του Ισραήλ,πρόσφατα διέρρηξε τις διπλωματικές της σχέσεις με την Αίγυπτο ,χαρακτηρίζοντας persona non grata τους πρέσβεις τους με πρωτοβουλία της Αιγύπτου,η οποια ακομη χειρότερα κατήγγειλε μονομερως την εμπορική συμφωνία Αιγύπτου-Τουρκιας,οταν η Αίγυπτος ειναι απο τους κυρίους εμπορικούς εταίρους της Τουρκιας.

Πρόσφατα άρχισε να αμφισβητεί τη σχεση της με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ .

Θεωρεί οτι υπάρχει μια συνομωσια,οπως υπαινίχθηκε ο ίδιος ο Ερντογαν,των ΗΠΑ εναντίον της Τουρκιας που γινεται με σκοπό την ίδρυση ενός μεγάλου Κουρδικού κράτους εις βάρος της.

Οι χειρισμοί της Τουρκιας της εχουν στοιχίσει την απώλεια της ειρηνευτικής διαδικασίας με το δικό της Κουρδισταν μετα τον θάνατο 40 Κούρδων διαδηλωτών απο τα πυρά της Τουρκικής Στρατοχωροφυλακής,με τον Στρατό της σε συναγερμό πολέμου με τις μάχες με το ΡΚΚ.

Το Ισλαμικο Κρατος τελικα δρα ως καταλύτης,νομιμοποιώντας την στήριξη ενός ανεξάρτητου Κουρδισταν απο την Διεθνή Κοινότητα ,οχι μονο στη Συρια και στο Ιρακ αλλα και στην ίδια την Τουρκια οπου κατοικεί το 50% των Κούρδων,με την Τουρκια να αδιαφορεί για την απώλεια του ενός μετα το άλλο των διεθνών της ερεισμάτων.Ακομη και η αδιάφορη για το Μεσανατολικό Γερμανία χαρακτήρισε το ΡΚΚ ως την τελευταια ελπίδα έναντι του Ισλαμικου Κρατους.

Ολα αυτα δεν πτοούν την Τουρκια στις επιλογές της,τις οποιες θεωρεί δικαιώματα της.

Η ιδέα που εχει η Τουρκια και η Ηγεσια της για τον εαυτό της φαινεται και απο το δαπάνης μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων Προεδρικό Παλάτι του οποίου τα 300,000 Τετραγωνικά μέτρα το κανουν έξι φορές μεγαλλιτερο απο τον Λευκό Οικο.

Ανεξάρτητα ομως απο τα ανωτερω η Τουρκια ,εστω και με υπερβολές χειρισμών της δεν ειναι δυνατόν να περιθωριοποιηθεί. Προτίθεται να επιβάλλει τις απόψεις της στην περιοχή μας και εισερχομαστε σε με περίοδο εντάσεων.

Πρεπει να γίνουν και γίνονται πολλές προσπάθειες συνεννόησης. Αυτο εξ άλλου φαινεται καθαρα οταν αξίζει ειδικής επισκεψεως απο τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάϊντεν. Ομως αυτο δεν σημαίνει οτι μπορεί να επιβάλλει τους ορους της στην περιοχή διοτι το μέγεθος της δεν ειναι τόσο. Εδω ειναι και η δυσκολία.

Ειναι σαν τον μεγάλο ογκόλιθο που εμποδίζει μια διαδρομή. Ούτε μπορεί να μετακινηθεί ούτε επιτρέπει να περάσει ο δρόμος μεσα απο αυτόν.

Σειρά συζητήσεων και προσπαθειών μετακίνησης ή διέλευσης θα γίνουν. Η θα πετύχουν ή θα υπάρξει βίαια μετακίνηση η θρυμματισμός του βράχου.

 

Share

Αφήστε μια απάντηση