Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Όταν η πλατεία Ταχριρ ανάγκασε την Αίγυπτο σε αλλαγή φρουράς στην Εξουσία  μιλούσαμε τότε για Αραβική Άνοιξη. Οι ελπίδες γρήγορα έσβησαν γιατί το έλλειμμα Δημοκρατίας  απασχολούσε τον Αιγυπτιακού Λαό λιγότερο απο το έλλειμμα Θερμίδων επειδή μεγάλο μέρος του Λαού ευρίσκετο στα όρια της πείνας.

Όταν βλέπουμε τώρα τα γεγονότα στην πλατεία Μαϊνταν της Ουκρανίας καλό είναι να θεωρήσουμε ότι την πτώση του Γιαννουκοβιτς δεν την προκάλεσε το έλλειμμα Δημοκρατίας στην Ουκρανία ,η οποία γνωρίζει την Δημοκρατία όσο και η Αίγυπτος, αλλά πολλά έτη κακοδιαχείρισης από οργανωμένες κυβερνητικά ομάδες κλεπτοκρατών είτε του κ. Γιαννουκόβιτς είτε προηγουμένως της εκπροσώπου του Δυτικού Εκδημοκρατισμού κας Τιμοσένκο, η οικονομική διαχείριση της οποίας δεν ητο ακριβώς άσπιλος.

Εις το πενταμελές φιάσκο που είναι η κατάσταση της Ουκρανίας σήμερα εκτός από τους κύριους παίκτες που είναι η Ανατολική Ουκρανία, η Δυτική Ουκρανία, η Ρωσία, η Βόρεια Ευρώπη, και οι ΗΠΑ, υπάρχει και άλλος αθέατος αλλά ισχυρότατος παράγων: η Οικονομική κατάσταση της Χώρας.

Για μια εικοσαετία που είναι ο χρόνος της Ουκρανικής Ανεξαρτησίας οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν έκαναν τίποτε για την δημιουργία ενιαίου Ουκρανικού Έθνους και ακόμα χειρότερα, δεν έκαναν τίποτε για την οικονομική εξυγίανση και ανάπτυξη της Χώρας. Οι εκάστοτε ομάδες εξουσίας μαζί με τους Ολιγάρχες που τις στήριζαν εστίασαν την προσοχή τους στη νομή δια της αρπαγής των οικονομικών πόρων της Χώρας και όχι στην ανάπτυξη τους, καλυπτόμενοι πίσω από ιδεολογίες που για το Λαό ήσαν όλο και πιο κενές νοήματος.

Ιδιαίτερα η Κυβέρνηση Γιαννουκόβιτς έφερε τα πράγματα στο δραματικό σημείο που είναι σήμερα διότι ο Γιαννουκόβιτς αντί να κάνει πραγματική πολιτική και οικονομική αναμόρφωση της Χώρας προτίμησε να προσπαθήσει να παίξει μεταξύ Ανατολής και Δύσης ώστε να εξισορροπήσει την άμεση ανάγκη μετρητών με την μακράς πνοής υπόσχεση εισόδου εις την Ευημερούσα Ευρώπη.

Ο Ουκρανικός Λαός είχε παρακολουθήσει την εικοσαετία που πέρασε την συνεχή οικονομική πρόοδο της Πολωνίας με την οποία είχε ξεκινήσει απο την ίδια αφετηρία, η οποία όμως ενταγμένη πλήρως στο Δυτικό/Ευρωπαϊκό σύστημα απέκτησε επίπεδο ευημερίας τέτοιο που οι Ουκρανοί δεν μπορούν να ονειρευτούν.

Η άμεση ανάγκη μετρητού ανάγκασε τον Γιαννουκόβιτς να παίξει ένα παιχνίδι που οι Ρώσοι οι οποίοι είχαν στηρίξει την Εκλογή του θεώρησαν δικαίως τυχοδιωκτισμό.

Ο εκβιασμός της τελευταίας στιγμής με την μη υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσης με την ΕΕ σε αντιστάθμισμα του δανείου των 15 δις δολαρίων από τη Μόσχα απέτρεψε προς στιγμήν την χρεοκοπία της Ουκρανίας, εστοίχισε όμως την πολιτική χρεοκοπία του Γιαννουκόβιτς διότι όχι μόνο υποχρεώθηκε από τους Ρώσους να καταστείλει τους δυτικόφιλους αντιφρονούντες αλλά κυρίως διότι οι διαμαρτυρόμενοι μάχονται προς βελτίωση της τραγικής οικονομικής τους κατάστασης , μόνη ελπίς βελτίωσης της οποίας είναι το όραμα της προσχώρησης στην Ευημερούσα Ευρώπη.

Η κατάρρευση του οράματος μαζί με την αντίληψη ότι το μέλλον θα είναι το ίδιο με το παρελθόν ήταν ο κύριος λόγος της επανάστασης του Κιέβου, διότι η έλλειψη Δημοκρατίας δημιουργεί τριβές η έλλειψη όμως φαγητού δημιουργεί επαναστάσεις .

Οι οικονομικές συνέπειες μιας Ουκρανικής χρεοκοπίας θα είναι τραγικές για την περιοχή και όχι μόνο. Ήδη βλέπουμε υποτιμήσεις νομισμάτων με το Ρουβλι να έχει πτώση ρεκόρ έναντι του Ευρώ αλλά να επιρρεάζονται επίσης τα νομίσματα της Πολωνίας, Ουγγαρίας και Ρουμανίας, το δε Γριβνα να έχει ήδη κάνει ρεκόρ υποτίμησης.

Εάν η Ουκρανία χρεοκοπήσει το ύψους 60 δις χρέος προς τις Ρωσικές κυρίως Τράπεζες  θα προκαλέσει πιθανές χρεοκοπίες της Sberbank και της VTB που είναι σημαντικές αλλά όχι μόνο. Η Ρωσία βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα της ύφεσης. Η βιομηχανική της παραγωγή τον περασμένο χρόνο μειώθηκε όπως μειώθηκαν και οι παραγωγικές επενδύσεις. Το Ρουβλι έχει ήδη χάσει 10% της αξίας του το 2013 και οι εξαγωγές ενέργειας που αντιπροσωπεύουν 10% του ΑΕΠ μειώνονται κατ’αξία και θα μειωθούν και άλλο φέτος λόγω αύξησης της προσφοράς.

Το μόνο που δεν χρειάζεται η Ρωσία τώρα είναι η χρεοκοπία της Ουκρανίας, με την οικονομία της οποίας συνδέεται πολλαπλά με δυσκολία αντικατάστασης.

Ποιός όμως θα είναι ο Σωτήρας της Ουκρανίας από την οικονομική κατάρρευση; Η ίδια η Ουκρανία ελπίζει ότι θα είναι η ΕΕ. Οι Αμερικάνοι προτρέπουν ένθερμα τους Ευρωπαίους να πληρώσουν για την Ουκρανία βάσει της αρχής της Αμερικανικής Διπλωματίας «άλλος επαναστατεί και άλλος πληρώνει».

Θυμίζουμε τις Ευρωπαϊκές δηλώσεις αρμοδίων στην περίπτωση της Αιγύπτου «πλήρης στήριξη στη μετάβαση» , «ενίσχυση», «οικονομική ευημερία» κλπ. Αν δεν είχαν παρέμβει τα Αραβικά κράτη  μεγάλα τμήματα του Λαού θα είχαν πεθάνει από ασιτία.

Αποτελούν μνημεία ανακολουθίας οι Ευρωπαϊκές δηλώσεις στήριξης της Αιγύπτου και διαφαίνεται η ίδια οδός μεγάλων λόγων και πενιχρών δράσεων για την Ουκρανία.

Η Ουκρανία εχει συναλλαγματικά αποθέματα έξι εβδομάδων. Παρακαλεί για άμεσο δανεισμό ανάγκης από την Πολωνία και τις ΗΠΑ τις επόμενες δύο εβδομάδες για να επιβιώσει, δεδομένου ότι οι Ρώσοι έχουν αναστείλει την εκταμίευση του δανείου μη αναγνωρίζοντας την παρούσα Κυβέρνηση.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπεσχέθει στην Ουκρανία χρήματα τα οποία το ίδιο δεν διαθέτει. Η Γερμανική διάθεση για εκταμίευση είναι γνωστή στους Έλληνες, η δε Γερμανική Welt θεωρεί ότι η Ουκρανία ζει πολύ πέραν των δυνατοτήτων της όπως έγραφε και για την Ελλάδα. Συγκρινόμενη με την Ουκρανία η βοήθεια προς την Ελλάδα ήταν «παιδικά γενέθλια» έγραφε η Borsen Zeitung.

Για να σωθεί η Ουκρανία πρέπει γρήγορα να συσταθεί μια Τρόικα Δανειστών με το ΔΝΤ την ΕΕ και την Ρωσία. Οι συνθήκες που θα επιβληθούν έτσι θα είναι χειρότερες από αυτές της Ελλάδος για αρκετά χρόνια. Ότιδήποτε και αν συμβεί ένα είναι τo βέβαιο. Οι Ουκρανοί είτε με τη Δύση ή χωρίς αυτή θα υποφέρουν οικονομικά για πολλά χρονια είτε διχοτομηθούν είτε όχι. Είναι μόνο θέμα βαθμού.

Ο ορατός κίνδυνος είναι ότι την ώρα που η Ουκρανία σπαράζεται εσωτερικά οι Ουκρανοί να ψηφίσουν με τα πόδια τους την προσχώρηση τους στη Δύση έτσι που ο αριθμός Ουκρανών προσφύγων στην Πολωνία και τη Γερμανία να κάνει τους πρόσφυγες Σύρους στην Τουρκία γεγονός τοπικής σημασίας.

Share

One thought on “Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

  1. Οι πιο τολμηροί (και ίσως νεότεροι) σε πιθανή διάσπαση ή σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας θα εξαναγκαστούν να έρθουν πιο αριστερά όπως βλέπουμε τον χάρτη. Από την άλλη , οι υπόλοιποι θα γυρίσουν στις παλιές τους συνθήκες ζωής (πριν τους αποκαλυφθεί ότι μπορούν να είναι μέρος του δυτικού ονειρεμένου τρόπου ζωής). Μια και οι Ευρωπαίοι για να πάρουν σοβαρή απόφαση περνάνε 2-3 χρόνια, η διάσπαση φαντάζει στα μάτια μου πιθανή. Οι μισοί θα αγαπήσουν πάλι τον Πούτιν , οι υπόλοιποι θα βλέπουν το παράδειγμα των Πολωνών γειτόνων για να πέρνουν κουράγιο να πληρώνουν τα 40-50 χρόνια δόσεων της Τρόικας μια και μετρτηά δεν υπάρχουν. Ξέρουμε εμείς από αυτά πλέον.

Αφήστε μια απάντηση